مدت زیادی است که برای وبلاگ ننوشته ام. مدتی پیش مقاله ای تحلیلی پیرامون موضوع "عباس پالیزدار" نوشتم و در مقدمه متذکر شدم که اگر در مورد این موضوع نمی نوشتم؛ به خود و رسالتی که برای خود متصور شده بودم خیانت کرده بودم ولی دیدم دلیلی ندارد در این بهبوهه ،مقاله ام را در وبلاگ بگذارم.
دیروز برای اصلاح موی سر به آرایشگاه "اوستا یدا.. "آرایشگاهی که ایده یکی از مهم ترین داستان های من است؛ سر زدم ولی او نبود و به ناچار به جای دیگر رفتم.
با توجه به حضور یک مشتری که قبل از من مراجعه کرده بود به ناچار باید منتظر می ماندم.
وجود دو کتاب قدیمی روی میز مرا متعجب و حیران ، به خود واداشت.
اشعار جعفرقلی زنگلی و دانشوران بجنورد!
بی صبرانه کتاب دوم را در دست گرفته و ورق زدم.
کتابی که حاصل هزار خون دل خوردن دو محقق و پژوهشگر بجنوردی و دیگر علاقمندان برای تالیف این کتاب بود.
نام بیش از صد بزرگ مرد فرهنگ و ادب هنر این دیار به همت این دو عزیز در این کتاب به تحریر آمده و دنیایی از اصالت و عشق را به هر بجنوردی که این کتاب را می خواند ؛ تقدیم می کند.
سید احسان سیدی زادی یکی از این دو نویسنده بود که در حال حاضر سردبیر ویژه نامه خراسان شمالی است.
استعدادی که در روزمرگی یک ویژه نامه از یاد رفته و عمق و توان کارهایش در حد یک روزنامه نگار این عصر که با هزار مانع مرئی و نامرئی بیشتر به یک میرزابنویس مانند شده ، فراموش می شود.
اگر قدرتی در امور فرهنگ و هنر داشتم مراسمی با افتخار برای تجلیل از او برگزار می کردم و به او اعتبار می دادم تا بنویسد پژوهش هایی که چند سال دیگر نبودنش یک فقدان است.
زندگی نامه مختصر چند فرهیخته را خواندم از جمله آیت ا.. میرزا حسن موسوی بجنوردی که در مرتبه علمی به حدی بوده که شعرای عرب را در مشاعره پشت سر می گذاشت و بعد از آیت ا.. بروجردی آوازه داشته است و بعد یاد افراد نحصی می افتم (قاعدتا چند سال پیش مسئول بوده اند) که نامش را از بلواری که نامش بر آن بود برداشتند و دیگر بر هیچ بلواری نامش را نگذاشتند که چرا اولادش اصلاح طلبند!
اصلاحات جوان خوش ذوق و اهل دل آرایشگاه بر سر مشتری اول تمام شده بود و حال نوبت من بود و من در این فکر که بنویسم در بجنورد نیوز بعد از مدت ها با وجود ارادت مخاطبان ، نه برای خوش آمد و یا تلنگر به کسی!
بنویسم به عشق سیدی زاده و کتاب پر ارزش او، برای "روحی" این جوان آرایشگر پر ذوق و اصیلی که کتاب را از دوستش گرفته بود و روی میز آرایشگاه گذاشته بود که مشتری ها بخوانند این کتاب را افتخار کنند به شهرشان، بنویسم شاید دست و دل اعضای این دوره شورای شهر جرات پیدا کند و بر سفیدی کاغذ یکی از صورتجلسه هایشان تصویب کنند نام این آیت ا.. و دیگر مفاخر بزرگ بجنورد را روی نام خیابان ها و بلوار ها،بنویسم برای همشهریانم و بگویم افتخاری بالاتر از نوشتن برای خوش آمد شما نیست و من همواره نیتم برآن است که از این توده و از این خیل باشم و برای این مردم بنویسم و باز می نویسم و می نویسم.
